بدون شک نام صنعت موشکی در ایران با همه پیشرفت ها و شگفتانه هایش که بویژه در جنگ ۱۲ روزه ایران و اسرائیل،چشم های همه جهانیان را به خود خیره کرد، با نام سردار سرلشکر پاسدار حسن طهرانی مقدم گره خورده است. کسی که از ابتدای جنگ و با خلاقیت های ذهنی خود برای نخستین بار پایه گذار یک طرح هماهنگ آتش بار در دفاع مقدس با بهره گیری از ادوات بود.
در مرحله بعد، راه اندازی واحد توپخانه سپاه پاسداران در جنگ تحمیلی، یکی دیگر از اقدامات ارزشمند او بود که موجبات موفقیت عملیات ها'>عملیات های سرنوشت ساز دفاع مقدس را فراهم کرد.
در مرحله نهایی راه اندازی واحد موشکی سپاه در اواسط جنگ و توسعه و تجهیز آن با بهره گیری از دانش بومی بعد از جنگ، زمینه ساز رشد و ارتقای روزافزون این صنعت نظامی تا بدین روز شده است.

به مناسبت سالروز شهادت ایشان، بخشی از روایات فرماندهان دوران دفاع مقدس را در خصوص نقش بارز این شهید بزرگوار در ساماندهی و توسعه قدرت آتش باری ایران نقل می کنیم:
روایت سردار سرتیپ یعقوب زهدی؛ فرمانده توپخانه سپاه پاسداران در دوران دفاع مقدس
حسن طهرانی مقدم در عملیات طریق القدس مسئول خمپاره (ادوات) تیپ کربلا بود. آن موقع به مجموعه ای که توپ ۱۰۶ میلی متری، تیربار، دوشکا و خمپاره های ۶۰، ۱۲۰ و ۸۱ داخل آن بودند، ادوات می گفتند.
طهرانی مقدم در عملیات طریق القدس، ابتکار به خرج داد و طرح آتش هماهنگی برای آتش خمپاره ها ریخت. برای اولین بار او آتش بارها را سازمان دهی کرد.
برای آتش بار ۸۱ و آتش بار ۱۲۰ مسئول گذاشت. موضع و منطقه آتش تعیین کرد و یک طرح نیز تهیه کرد که در عملیات بتواند این آتش ها را با همدیگر هماهنگ کند.
قبل از آن، خمپاره ها نقطه ای کار می کردند و خدمه خمپاره در یکجا به عنوان دیده بان گذاشته می شدند و از گردان ها پشتیبانی آتش می کردند.
افراد رابطی که ایشان در قرارگاه های فرعی گذاشت، به توپخانه ارتش وصل شدند که هم در هماهنگی گرفتن آتش از ارتش از آن ها استفاده شود و هم خمپاره ها را هماهنگ کنند. او تقریباً همان طرحی که در طریق القدس در سطح تیپ، پیاده کرد، توانست در فتح المبین توسعه بدهد و کاری کند که آتش ها مؤثر باشند.
طراحی آتش و هماهنگی آتش را حسن طهرانی مقدم در تیپ کربلا پیاده کرد و چون این ایده خوب جواب داد، آوازه او به آقای رشید رسید. گفتند؛ چنین کاری طرح ریزی شده و خوب جواب داده است. آقای رشید هم در عملیات فتح المبین گفت، حسن مقدم را در همه عملیات ها'>عملیات ها بیاورید که برای همه یگان ها، هماهنگی و پشتیبانی آتش و طراحی آتش را برنامه ریزی کند.
حسن طهرانی آمد، ادوات را به شکل آتش باری و هماهنگ شده به کار گرفت. این طرح در عملیات بیت المقدس، خیلی خوب جواب داد و در جاهایی که دشمن فشار می آورد و صحنه سخت بود، آتش متمرکز و خوبی روی دشمن ریخته می شد.
شاید آن موقع کسی نمی توانست حدس بزند که بعدها حسن تهرانی مقدم و شفیع زاده، یکی از استوانه های جنگ شوند و بتوانند یکی از توان های مهم سازمان رزم را وارد سپاه کنند و موشک و توپخانه درست کنند.
انتصاب طهرانی مقدم به سمت فرماندهی واحد توپخانه سپاه/روایت سرلشکر محسن رضایی از جوان باریک و لاغراندام:
من در عملیات طریق القدس توضیح دادم که از عملکرد آتش توپخانه ارتش در این عملیات خیلی متأثر شدم، به خصوص در پاتک هایی که می شد. من یک روز باقری را صدا زدم و به او گفتم، حسن، ما توپخانه نداریم، لااقل کاری کنید، این همه خمپاره ای که داریم، سروسامان پیدا کند.
بعد گفتم شما یک نفر را به من پیشنهاد دهید که حکم تطبیق آتش ادوات را به او بدهم. باقری ایشان (حسن طهرانی مقدم) را به من معرفی کرد. ما هنوز در قرارگاه بردیه بودیم. روز پنجم، ششم عملیات بود.
گفت، این جوان است. در بردیه آمد و من براندازش کردم. دیدم یک جوان باریک و لاغری است. بعد به حسن گفتم، چرا این را معرفی کردید؟ گفت: چیزی که شما می خواهید، او تجربه کرده است. من هم برایش حکم زدم. حکم را در کاغذ کاهی نوشتم و ایشان مسئول ادوات قرارگاه کربلای سپاه شد.
(نظر به عملکرد خوب طهرانی مقدم، بعد از این عملیات) من به دوستان گفتم باید در عملیات بیت المقدس، غرش توپخانه سپاه شنیده شود. قبل از عملیات رمضان و در اواخر عملیات بیت المقدس (خردادماه ۱۳۶۱)، حکم فرماندهی مرکز توپخانه سپاه را به طهرانی مقدم دادم.

اولین ملاقات با طهرانی مقدم
روایت سردار یعقوب زهدی:
هنوز ایشان را ندیده بودم. من و آقای شفیع زاده چندساعتی در آن مدرسه (پوپک) بودیم که آقای شفیع زاده گفت: الآن آقای حسن طهرانی مقدم می آید، ایشان فرمانده توپخانه است.
هنوز در نقطه صفر بودیم و اصلاً هیچ کاری برای تشکیل واحد توپخانه نشده بود. یک دفعه در مدرسه باز شد، یک استیشن وارد شد و چهار نفر از داخل آن پیاده شدند.
نگاه می کردم که ببینم کدام یک از آن ها آقای طهرانی مقدم است. آقای شفیع زاده ایشان را به من نشان داد. جثه ریز و لاغری داشت. من در آنجا با آقای باقری آشنا شدم و سلام و علیک کردیم.
آن چندنفری که همراه ایشان بودند را هم بعداً شناختم؛ یکی از آن ها شهید مهدی پیرانیان و دیگری هم حسین زاهدی بود. اسم نفر چهارم یادم نیست.

حسن مقدم، شوخ و بشاش
ما به آقای طهرانی مقدم، حسن مقدم می گفتیم، اصلاً به حسن مقدم معروف بود. خیلی بشاش و شوخ بود و از همان اول من را خیلی گرم تحویل گرفت.
آقای طهرانی مقدم هنرش همین بود که در اولین برخورد، طرف مقابل فکر می کرد که چند سال با ایشان رفیق است. به قول معروف زود فامیل می شد.
بعد آقای شفیع زاده من را به آقای طهرانی مقدم معرفی کرد و گفت فلانی است و برای توپخانه آمده، ایشان سابقه کار در توپخانه دارد.
همان جا نشستیم و کار من در توپخانه شروع شد؛ یعنی آغاز کار ما در توپخانه از مدرسه پوپک و ملاقات با آقای طهرانی مقدم در پادادشهر بود.
ایشان بعد از عملیات فتح المبین و در آغاز عملیات بیت المقدس، فرمانده واحد توپخانه شد. آن موقع آقای طهرانی مقدم یک حکم از فرمانده سپاه برای تشکیل مرکز توپخانه گرفته بود.
ایشان دو بار برای توپخانه حکم گرفت: یک بار در عملیات فتح المبین برای هماهنگی آتش توپخانه حکم گرفته بود که آتش های خمپاره سپاه را با توپخانه ارتش هماهنگ کند؛ چون آن موقع ما توپخانه نداشتیم و ایشان باید توپخانه ارتش را برای پشتیبانی از یگان های خط مقدم سپاه هماهنگ می کرد. بعداً که سپاه توپ های غنیمتی زیادی به دست آورد، تصمیم گرفت که واحد توپخانه را راه اندازی کند.
بار دوم، در عملیات بیت المقدس، حکم فرمانده مرکز توپخانه سپاه را آقای محسن رضایی به آقای طهرانی مقدم داد؛ یعنی آن موقعی که ما در مدرسه پوپک بودیم و آقای طهرانی مقدم به آنجا آمد. تقریباً اولین ساعت هایی بود که ایشان داشت کار راه اندازی مرکز توپخانه را شروع می کرد.
در این مقطع هم برای عملیات رمضان آماده می شدیم، هم مرکز توپخانه و واحدهای ستادی اش را تشکیل می دادیم. همچنین می خواستیم به وضعیت توپ های غنیمتی سروسامانی بدهیم. بخشی از توپ ها دست یگان ها بود، ما باید برای راه اندازی توپخانه، آن ها را کمک و پشتیبانی می کردیم. نقش شهید طهرانی مقدم در هماهنگی و فرماندهی این امور بارز و راهبردی بود.
با عنایت خداوند در عملیات فتح المبین حدود ۱۵۰ تا ۱۶۰ قبضه توپ از دشمن غنیمت گرفتیم. پشت منطقه علی گره زد، ۶، ۷ گردان توپخانه عراق آنجا بود. در آنجا گردان های توپخانه ۱۳۰ ارتش عراق بودند. توپ هایشان برق می زد. به قول معروف تازه آن ها را از لای گریس بازکرده بودند. توپخانه سپاه با توپ های ۱۳۰ میلی متری که ما از عراق به غنیمت گرفتیم، شکل گرفت.

راه اندازی یگان موشکی سپاه
در سال ۱۳۶۲ با مدیریت و تدبیر شهید حسن طهرانی مقدم، تقریباً تمامی تیپ ها و لشکرهای سپاه دارای یگان توپخانه ای شده بودند.
در این زمان آنچه به عنوان خلأ مهمی در مجموعه نظامی سپاه احساس می شد، فقدان یگان موشکی سپاه بود که با توجه به درخشش شهید طهرانی مقدم در بخش ادوات و توپخانه و مدیریت شاخص وی در استفاده از همه ظرفیت ها و هماهنگی آن ها باهم، طی حکمی توسط سرلشکر محسن رضایی در آبان ماه سال ۱۳۶۲، وی به فرماندهی یگان موشکی سپاه منصوب و مأمور به راه اندازی آن شد.
فعالیت های ارزشمند و دلسوزانه طهرانی مقدم در این یگان نیز همچنان ادامه یافت که از مهم ترین ثمرات آن، تولید و بهره وری از موشک بومی نازعات در دوران جنگ تحمیلی بود که به عنوان مبدأ پیشرفت و تحقیقات در این صنعت شد که بعد از جنگ نیز زمینه دستیابی ایران به نسل های جدیدی از موشک های بومی متکی بر دانش ملی را فراهم کرد.
سرانجام سردار شهید حسن طهرانی مقدم که به دلیل اقدامات شاخص در توسعه صنایع موشکی، به او لقب پدر موشکی ایران را داده اند، در ۲۱ آبان ماه سال ۱۳۹۰ در سن ۵۲ سالگی در میدان کار و عمل، براثر انفجار زاغه مهمات در پادگان شهید مدرس تهران به همراه عده ای از همکارانش به شهادت رسید.